လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၇ သန်းလောက်က အာဖရိကတောထဲမှာ မျောက်နဲ့ဆင်တဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင် သစ်ပင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာတယ်။ သူ တခြားသတ္တဝါတွေနဲ့ မတူတာက ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ မတ်မတ်ရပ်ပြီး လမ်းလျှောက်တာပဲ — ဒါကို 直立二足歩行 လို့ ခေါ်တယ်။ လမ်းလျှောက်ဖို့ လက်မလိုတော့တဲ့အခါ လွတ်သွားတဲ့ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကျောက်ခဲကို ကိရိယာအဖြစ် ကိုင်လာတယ်၊ မီးကို သုံးတတ်လာတယ်။ နောက်တော့ စကားပြောတယ်၊ ဂူနံရံပေါ်မှာ ပန်းချီဆွဲတယ်။
ဒီခရီးရှည်ကြီးကို အဆင့် ၄ ဆင့်နဲ့ ပြောလို့ရတယ်။ အစဆုံး 猿人၊ ပြီးတော့ 原人၊ ပြီးတော့ 旧人၊ နောက်ဆုံး 新人။ ကန်ဂျိ အဓိပ္ပါယ်အတိုင်း မျောက်ဆန်တဲ့လူ → မူလလူ → လူဟောင်း → လူသစ်။ အခု ဒီစာဖတ်နေတဲ့ မင်းလည်း 新人 ပဲ — နာမည်အပြည့်က ホモ=サピエンスHomo sapiens။
နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာပြီးနောက် ပညာရှင်တွေက မေးခွန်းတစ်ခု မေးလာတယ် — "လူဟာ တခြားသတ္တဝါတွေနဲ့ ဘာကွာလဲ?" ဆွီဒင် ပညာရှင် リンネLinnaeus က "လူက ဉာဏ်ရှိတယ်" ဆိုပြီး ホモ=サピエンスHomo sapiens (英知人) လို့ နာမည်ပေးတယ်။ ပြင်သစ် ベルクソンBergson က "မဟုတ်ဘူး၊ လူက ပစ္စည်းလုပ်တတ်တယ်" ဆိုပြီး ホモ=ファーベルHomo faber (工作人)။ ဒတ်ချ် ホイジンガHuizinga က "လူက ကစားတတ်တယ်" ဆိုပြီး ホモ=ルーデンスHomo ludens (遊戯人)။ ဂျာမန် カッシーラーCassirer ကတော့ "လူက သင်္ကေတ — စာ၊ ဂဏန်း — သုံးတတ်တယ်" ဆိုပြီး ホモ=シンボリクスHomo symbolicus (象徴人)။
တခြား ပညာရှင်တွေလည်း ကိုယ့်အဖြေ ကိုယ်ပေးကြတယ်။ ဂရိက アリストテレスAristotle က "လူဟာ တစ်ယောက်တည်း မနေနိုင်ဘူး၊ ポリスpolis (city-state)(社会)的動物 ပဲ" တဲ့။ ပြင်သစ်က パスカルPascal က ပိုလှလှ ပြောတယ် — "လူဟာ လေတိုက်ရင် ကျိုးလွယ်တဲ့ ကျူပင်လို အားနည်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားနိုင်လို့ ကြီးမြတ်တယ်" — 人間は考える葦である။ ဂျပန်က 和辻哲郎Watsuji Tetsuro ကတော့ 人間 ဆိုတဲ့ စကားလုံးထဲက 間 (ကြား) ကို ညွှန်ပြပြီး လူဟာ တခြားသူတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးထဲမှာပဲ ရှိတဲ့ 間柄的存在 လို့ ပြောတယ်။
ကဲ၊ အခု ပိုရင်းနှီးတဲ့ ပုံပြင်ဆီ ရောက်မယ်။ ရှေးတုန်းက ရွာတစ်ရွာမှာ ကောင်လေးတစ်ယောက်က အသက်အရွယ်ရောက်တော့ သားရဲအမဲလိုက် ဒါမှမဟုတ် မြင့်တဲ့နေရာကနေ ခုန်ချရတယ်။ အဲဒါ ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း လူကြီး ဖြစ်သွားတယ်။ ဒီလို လူကြီးဖြစ်ကြောင်း အခမ်းအနားကို 通過儀礼〔イニシエーションinitiation〕 လို့ ခေါ်တယ်။ ဂျပန်မှာ အခု ရှိတဲ့ 成人式 လည်း ဒီအမျိုးအစားပဲ — 社会的儀礼 ဖြစ်တယ်။
ဒါပေမဲ့ 産業革命 ဖြစ်ပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်း ရှုပ်ထွေးလာတော့ တစ်ရက်တည်းနဲ့ လူကြီးဖြစ်ဖို့ မလုံလောက်တော့ဘူး။ ကျောင်းတက်ရမယ်၊ အတတ်ပညာ သင်ရမယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကလေးနဲ့ လူကြီးကြားမှာ ရှည်လျားတဲ့ 青年期 ဆိုတဲ့ အချိန် ပေါ်လာတယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာက — အမေရိကန် ပညာရှင် マーガレット=ミードMargaret Mead က サモアSamoa ကျွန်းကို သွားကြည့်တော့ အဲဒီမှာ ကလေးနဲ့ လူကြီး ကမ္ဘာ မခွဲထားလို့ ဆယ်ကျော်သက်ရဲ့ ဒုက္ခတွေ မတွေ့ရဘူး တဲ့။
エリクソンErikson က ဒီ 青年期 ကို ဂိမ်းရဲ့ tutorial mode လို မြင်တယ်။ လူကြီးတာဝန် — အလုပ်၊ ငွေရှာ — ကို ခဏ ဆိုင်းငံ့ပေးထားပြီး ရှုံးလည်း ရတဲ့ လေ့ကျင့်ချိန် ပေးထားတာ။ အဲဒါကို 心理・社会的モラトリアムmoratorium လို့ ခေါ်တယ်။
ပြဿနာက တချို့လူတွေ tutorial ထဲကနေ ထွက်မလာချင်တော့ဘူး။ ဂျပန်ပညာရှင် 小此木啓吾Okonogi Keigo က သူတို့ကို モラトリアムmoratorium人間 လို့ ခေါ်တယ်။ ကြီးမလာချင်တဲ့ ကောင်လေးလို ピーターパンPeter Pan=シンドロームsyndrome၊ မင်းသားလာခေါ်မှာ စောင့်နေတဲ့ シンデレラ=コンプレックスCinderella complex၊ မိဘအိမ်မှာ ကပ်နေတဲ့ パラサイトparasite=シングルsingle၊ part-time သာ လုပ်နေတဲ့ フリーターfreeter၊ ဘာမှ မလုပ်တဲ့ ニートNEET။ ကြာလာတော့ အသက် ၈၀ မိဘက အသက် ၅၀ သားသမီးကို ကျွေးနေရတဲ့ 8050問題 အထိ ဖြစ်လာတယ်။