農業・中小企業・消費者問題
ထမင်း ၊ ဆိုင်ငယ် ၊ ဝယ်သူ
1ဆန် — ဂျပန်ရဲ့ အခက်ဆုံး ပြဿနာ
စစ်အတွင်းက အစားအစာ ရှားတယ် ။ ဒါကြောင့် အစိုးရက ဝင်စီမံလိုက်တယ် — လယ်သမားဆီက ဈေးကြီးပေးဝယ် ပြီး ပြည်သူကို ဈေးပေါပေါ ရောင်း ပေးတယ် ။ ကွာဟချက်ကို အစိုးရ ကိုယ်တိုင် ခံတယ် — 逆ざやReverse margin ။ ဒီစနစ်က 食糧管理制度Food Control System (၁၉၄၂) ။
ဒါပေမဲ့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ပြောင်းသွားတယ် ။ ၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေမှာ လယ်သမားဝင်ငွေ မြှင့်ဖို့ ဆိုပြီး ဝယ်ဈေးကို ပိုတင်လိုက်တယ် ။ ရလဒ်က ? လယ်သမားတွေ ဆန်ပဲ စိုက်ကြတယ် ။
တစ်ချိန်တည်းမှာ ဂျပန်လူမျိုးတွေက ပေါင်မုန့် ၊ အသား စားလာကြတယ် ။ ဆန်က ပိုလျှံ တယ် ။ အစိုးရက ဂိုဒေါင်ထဲ ဆန်ပုံတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတယ် ။ ဒါကြောင့် ၁၉၇၀ မှာ 「ဆန်မစိုက်ပါနဲ့တော့」 လို့ ပြောရတယ် — 減反政策Acreage reduction ။ (၂၀၁၈ မှာ ဖျက်သိမ်း)
2ဂျပန်ကုမ္ပဏီ ၁၀၀ ခုမှာ ၉၉ ခုက အသေးစား
「ဂျပန်」 လို့ ပြောရင် トヨタ ၊ ソニー ကို မြင်ယောင်တယ် မဟုတ်လား ။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်အမှန်က — ကုမ္ပဏီအရေအတွက်ရဲ့ ၉၉% ၊ အလုပ်သမားရဲ့ ၇ ပုံ ၇ ပုံခန့် က 中小企業SMEs မှာ ။
ဒါပေမဲ့ ကြီးတာနဲ့ သေးတာကြား ကွာဟချက်က ကြီးမားတယ် — လုပ်ခ ၊ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း ၊ စက်ပစ္စည်း ။ ဒါကို 二重構造Dual structure လို့ ခေါ်တယ် ။
အသေးစားတွေ အများစုက ကုမ္ပဏီကြီးရဲ့ 下請けSubcontractor ။ စီးပွားကောင်းချိန် အလုပ်ရတယ် ။ ဆိုးချိန် အရင်ဆုံး ဖြတ်ခံရတယ် ။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို 「景気の安全弁Buffer」 လို့ ခေါ်တယ် ။ နာကြည်းစရာ နာမည်ပါ ။
3ဝယ်သူက အမြဲ အားနည်းသူ
ဆိုင်မှာ ဆပ်ပြာတစ်ခု ဝယ်တယ် ။ ဒီထဲ ဘာပါလဲ ? အန္တရာယ် ရှိလား ? မင်း မသိဘူး ။ ထုတ်လုပ်သူပဲ သိတယ် ။ ဒါက သင်ခန်းစာ ၃ က 情報の非対称性 ပါပဲ ။
၁၉၆၂ မှာ အမေရိကန်သမ္မတ ケネディJ. F. Kennedy က သမိုင်းဝင် ကြေညာချက် ထုတ်တယ် — စားသုံးသူ အခွင့်အရေး ၄ ရပ် ။
ဂျပန်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ဥပဒေတွေ ထွက်လာတယ် ။ အရေးကြီးဆုံး နှစ်ခုက —
- 食糧管理制度 = 高く買って安く売る → 逆ざや ။ 減反 = ၁၉၇၀〜၂၀၁၈ ။
- 食料自給率 カロリーベース 約38% — 先進国中 最低 ။
- 中小企業 = 企業数の 約99% ။ 下請け = 景気の安全弁 ။
- 消費者の四つの権利 = ၁၉၆၂ ・ ケネディ ။
- ၁၉၆၈ 保護基本法 =「保護」 ／ ၂၀၀၄ 消費者基本法 =「自立支援」 ။